نود و هفت، فقط ۲ آبانش ^___^ ❤️

عنوان و متن و اینام بمونه برا بعدا که شدیدا خوابمه الان

بمیرم واسه خودم چقد خستم که وقت نمیکنم به وبلاگ عزیزتر از جونم برسم :((

انقدم این دو روز خبر سیل و طوفان و زلزله شنیدیم حالمون گرفته اس :((

نشستم واسه بدبختی و بی کسی مردمم گریه کردم

هیچ کاری هم از دستمون برنمیاد .. اینم از عید ما .. دو روز نباید خوش باشیم ۱/۵/

اینکه بعد از دادی که سر گل احمد زدم از ساختمونمون بیرونمون نکردن جای بررسی داره :/

احساس میکنم یه بخشی از وجودم یه پنگوئنه تو قطب که داره تنهایی پیاده روی میکنه

کاش میذاشتی باهات خداحافظی کنم حداقل سید :(

منم برات بهترینا رو میخوام داداش خوبم ..

از بهترین دوستای بلاگفام.. امیدوارم سر بزنی بهم.. دلم برای حرفای خوبت و شوخبات تنگ مبشه

امیدوارم بیای و خبر خوب بدی از خودت ..